De kijk op de week van Jules

Dag beste lezers,

Ik, Jules, ben terug van weggeweest. Wat ben ik blij dat het nieuwe seizoen terug kan beginnen. De jeugd deed het goed op de traditionele toernooien. De beloften gingen winnen met 10-12 op het veld van Union Zandvoorde. Il faut le faire.

Het toppunt van het weekend was te beleven op zondag. De troepen van T1, Kenny Wittesaele, mochten op bezoek bij de buren KSV Veurne. Het beloofde geen gemakkelijke wedstrijd te worden omwille van diverse factoren. Zo was de late-minute winner bij sommigen nog niet goed verteerd en waren de manschappen van trainer Van Acker belust op revanche na slechts 1 op 6 tegen WSB het voorgaande seizoen. WSB was dus gewaarschuwd. Onze kapitein, Steve Roelens, verwoorde het zeer mooi: “In the heat of the fight, it is the passion that kills.”. De gretigste wint de wedstrijd. Zo simpel kan voetbal soms zijn. Voor de één een argumentatie die op niets slaat, voor de ander nog altijd een slagzin die dient door te dringen.

Aanvankelijk leek het erop dat WSB zich niet zou laten vangen en het voetbalde aardig mee met KSV, maar toch werd het een paar keer heet voor doel met een bal op de bal. Plots stond Simon Decroos alleen en die werkte af met een hard schot. Al ging keeper Pauchet niet volledig vrijuit. De bal kon mijn inzien beter worden verwerkt. Maar soit, dergelijke dingen gebeuren. Bulskamp trachtte zich te herpakken. Valcke mocht tweemaal zijn kans wagen. Bradley Geryl ranselde de eerste bal uit de winkelhaak en op de tweede poging, kopbal, had de Veurnse keeper een prachtige tegenvoetse redding in huis. Voorts veel doelpogingen, maar niets gevaarlijk. Vlak voor de rust sloeg het noodlot toe. Beau Depinois maakt een absolute wereldgoal. Het stond 2-0 aan de rust.

Na de rust ging WSB op zoek naar een vlug doelpunt en die viel ook via Marc Valcke na een vrije trap. WSB zou zich terug in de wedstrijd knokken, maar het mocht niet baten. Drie minuten na de Bulskampse treffer was er opnieuw de kwelduivel van WSB, Simon Decroos, die de 3-1 mocht binnen duwen. Plots begon een hectische zeven minuten voor WSB waarin KSV hun score aandikte tot 6-1.

WSB zakte ineen en voelde de bui hangen. Het kon niets tegenover het overwicht van KSV zetten in de tweede helft. KSV domineerde en controleerde de tweede helft en maakte er zelf 7-1 van. Meteen ook de eindscore.

KSV mag zich opnieuw “Ploeg van ’t Stad” noemen. WSB werd opnieuw in de schaduw geslagen door de grote broer. Eerlijkheid en nederigheid is op zijn plaats, maar de score zegt in vele aspecten niets. De gretigste ploeg won. Het is aan de “Boys in green and black” om te bewijzen dat het een zeer pijnlijk accident de parcours was. Al wacht dinsdag met KSV Diksmuide opnieuw een zwaar treffen, nadat zij de andere buren uit Alveringem met 6-0 wandelen stuurden.

Een deftig antwoord is dus op zijn plaats na een gemiste start.

“Door eendracht worden kleine dingen groot”

 Groeten,

Jules