De kijk op de week van Jules

Dag beste lezers,

Zoals ik in de laatste “Jules van de Week” kon verkondigen, pakten te troepen van onze T1, Kenny Wittsaele, de eerste driepunter tegen het talententeam van KSV Diksmuide. Een goede prestatie! Hopelijk konden die een vervolg breien aan de goede wedstrijd, maar eerst de jeugd en alle andere ploegen die aan de slag moesten.

De jeugdploegen deden hartstikke hun best en maakten Johan Cruijff best trots. Was het niet Cruijff die ooit zei: “Zolang je één meer maakt dan de anderen heb je gewonnen!”. Enkelen ploegen namen dat wel heel erg letterlijk, maar uiteindelijk is het voetbal en spelvreugde die dient te primeren in het jeugdvoetbal en niet de uitslag. Iets wat beide U13 ploegen zeer letterlijk namen! Na de wedstrijd zag ik Steve Roelens en Marc Soete opnieuw bezig om de ploegen beter te maken. Ik dacht ze zelf gezien te hebben op woensdag toen de training was afgelast. Ze overlegden maar liefst een klein uur over de U13. Allebei gebeten en gedreven voetbaltrainers. Daarnaast heb je nog Kurt, Jelle en Ann die de nodige opofferingen brengen om alles nog beter te omkaderen. Il faut le faire. Prachtig om dergelijke dynamiek te mogen aanschouwen.

Zondagmorgen mochten de beloften de competitie op gang trappen. Ze deden dat voortreffelijk met een 4-2 zegen tegen KSV Nieuwpoort. Proficiat jongens. Zondagnamiddag mochten eveneens de Dames de competitie aanvatten tegen FC Menen United. Na een ware thriller konden de WakaDames de partij winnend afsluiten met 4-3. Eveneens een dikke proficiat.

De verwachtingen bij de Heren waren dus hoog na de winst tegen KSV Diksmuide. Het was tijd voor de wedstrijd tegen FC Westouter. Vorig seizoen gaven beide ploegen elkaar een tik van jewelste. Westouter had slechts 1 punt vergaard, maar mocht al twee sterke ploegen partij geven. Het beloofde dus een spectaculaire wedstrijd te worden. Bij FC Westouter was de focus groot en de zin om te winnen nog groter! We waren gewaarschuwd en zeker na de 7-1 pandoering tegen KSV Veurne. Een ezel stoot zich niet tweemaal aan dezelfde steen. De wedstrijd ging initieel gelijk op, maar geleidelijk aan knokte Westouter zich in de wedstrijd. Plots namen ze het middenveld in handen, dit met een hoog tempo en snelle flankwissels. WSB moest zich gewonnen geven. Niemand kon het nog belopen. Tot overmaat van ramp mocht de rechtsachter van Westouter oprukken en verstuurde hij een heerlijke voorzet, die jammerlijk genoeg niet goed werd verwerkt. Hun nummer 11 nam aan met veel dank en legde doodsimpel in het mandje, 1-0. Steeds meer en meer moest WSB het spel ondergaan. Een tiental minuten later herhaalde zich hetzelfde scenario. Dries Hoorelbeke liet zijn man lopen en die kon in de rug van onze kapitein, Roelens Steve, afwerken. Eveneens de ruststand, 2-0. Aan de rust werden twee wissels doorgevoerd en werd er gestreefd naar tactisch overwicht. Steve Roelens en Dries Hoorelbeke waren de kinderen van de rekening. De veranderingen loonden. WSB duwde Westouter terug. Een ploeg met twee gelaten. Ze hadden dit nog niet vaak meegemaakt in Westouter. Ze waren absoluut het noorden kwijt en WSB kon profiteren via Marc Valcke met een zondagsschot met zijn rechter. De bal verdween in de rechter benedenhoek, 2-1. Het gaf WSB hoop en goesting. WSB domineerde nu de wedstrijd en FC Westouter moest nu het spel en de constante dreiging ondergaan. Het bleef even stil tot opnieuw Marc Valcke op een hoekschop de 2-2 mocht binnen knikken. WSB het delirium nabij! Toch ging WSB verder op zoek naar de volle buit, maar FC Westouter begon na enkele wissels de controle wat te herwinnen zonder al teveel overwicht. De grootste kans viel te noteren kort voor het einde, maar de Westouterse doelman had een goede redding in huis op het schot van Marc Valcke. WSB mag dus tevreden zijn met het punt.

Woensdag volgt de volgende wedstrijd tegen VKW Vleteren. Vleteren die goed aan het seizoen begon met 6 op 9 en hun laatste wedstrijd afsloot met een klinkende overwinning tegen de JV Lo-Reninge.

“Door eendracht worden kleine dingen groot”

 Groeten,

Jules