De kijk op de week van Jules

Dag beste lezers,

 Ik was weer paraat dit weekend, maar door omstandigheden was ik er niet bij in FC Passendale. Daar werd om de drie punten gestreden door onze “Green Brigade”, die een mooie start kennen. WS Bulskamp wist wat hun te doen stond. Naar wat ik mocht vernemen uit vooroorlogse bron hebben ze gestreden tot het eind, maar wilde de bal er niet in. In minuut 85 viel de enige kans te noteren voor FC Passendale, maar het was raak, 1-0. Net voor tijd knalde Marc Valcke de 1-1 voorbij het sluitstuk van FC Passendale. Een verdiend punt, maar de match verdiende een winnaar en dat was WSB. Positief relativeren is de boodschap. Een puntje op verplaatsing is zo slecht niet.

Zondagmorgen was ik er wel bij. De beloften gaven Sp.Merkem partij. Het beloofde een moeilijke wedstrijd te worden. Sp. Merkem won twee van zijn wedstrijd met grote cijfers en wilden daar tegen WSB zeker een vervolg aan breien. Mathias Philips kreeg Jasper Levecque en Steve Roelens ter zijner beschikking. Daar was hij zeer gelukkige mee. Een jolige opwarming werd het voor WSB, die zeer relax, maar met de nodig focus toeleefde naar de wedstrijd.

WSB begon gretig tegen Merkem al viel de eerste grote kans te noteren voor Merkem. James Vanmassenhove slingerde een Horvathiaanse redding uit de handschoenen. WSB kwam goed weg. Daarna domineerde WSB de partij. Achteraan zeer solide, het middenveld acteerde zeer grondig, de flankaanvallers bezorgden de flankverdedigers iedere griep in het bestaande arsenaal en de spits deed wat moest. Het plaatje klopte. Veel doelpogingen met veel doelpunten tot gevolg. Een loepzuivere hattrick van Jasper was het gevolg. WSB zat tijdens de rust op rozen, 3-0. Een golf van blijdschap en ongeloof gierde door de kleedkamer, maar van concentratieverlies was geen sprake. Ze waren zich heel goed bewust dat het nog kon keren en dat Sp. Merkem wat scherper aan de tweede helft zou beginnen.

Wat werd vooropgesteld gebeurde ook. Merkem begon de druk wat op te voeren zonder grote kansen. Toch was het WSB die opnieuw de score opende in de tweede helft, 0-4. Trainer Philips voerde wat wissels door en de organisatie was wat zoek. Dan begonnen 10 dolle minuten waarin het tactische meesterschap van Merkem loonde en de jeugdigheid van onze doelman WSB parten speelden. Zelfs de “ervaren” rot Steve Roelens kon het tij niet keren. Waar hij eigenlijk toe in staat zou moeten zijn. Merkem kwam terug tot 4-3. Het geloof bij Merkem was terug en de beloften waren tactisch incapabel om het tij te doen keren. Het werd uiteindelijk 4-4.  Toen enkele spelers op de adem trapten en zich blesseerden, was de impasse compleet. Tot Steve, Jasper diep wilde sturen. Dit werd misbegrepen, maar Tuur drukte door en de Merkemse verdediging blunderde, 5-4. Een grote zucht van verluchting werd geslaakt. Zou WSB uiteindelijk toch de drie punten thuis houden? Niets was minder waar. Opnieuw een flankvoorzet werd met veel geluk in doel verwerkt, 5-5 en eveneens de eindstand. Een ontgoocheling, maar een wijze les. Voetbal is pas gedaan als de scheidsrechter fluit en de bal opneemt. Net daarom is voetbal de mooiste sport op aard.

“Door eendracht worden kleine dingen groot”

Groeten,

Jules