De kijk op de week van Jules

Dag beste lezers,

Dit weekend liep ik terug tussen ouders en spelers in Cobergher Sportpark. De beste verjongingskuur die bestaat. Toen ik de gastjes zag voetballen, wist ik dat de toekomst in WS Bulskamp is verzekerd. De allerkleinsten leren de regels van de kunst. De U9 die iedere week het beste van zichzelf geven en de U13 die allemaal week na week beter spelen. Een waar genot! Daarnaast mochten de U13 nogmaals de handen in de lucht gooien na een spetterende 9-0 overwinning. Het blijft me toch verbazen hoe ik het er iedere keer opnieuw warm van krijg. De jeugd doet dromen van de toekomst…

Zaterdagavond was het opnieuw aan de grote jongens om zich te tonen na het gelijkspel op Passendale. Ditmaal mochten ze thuis de strijd aangaan met KFC Poperinge. Bij winst van KFC Poperinge wipt het genadeloos over WSB en nestelt het zich proper in de middenmoot. Voor “The Green Brigade” gold net hetzelfde. Winnen was zich settelen in de subtop (middenmoot). Geen stress dus. Geen verassingen in het elftal. Enkel Thomas Vande Veire kwam in de basis. Jordy Tommelein en Tim Bentein waren afwezig. Op de bank mochten Sam Devloo, Stijn Derycke en Steve Roelens plaatsnemen.

In alle eerlijkheid zou ik jullie het liefst willen vertellen dat ik de eerste vijftien minuten met open mond heb gade geslagen en daarna enorme last had van buikkrampen waardoor ik een groot deel van de match heb gemist en net terug was op het einde om een doelpunt te mogen zien van WSB. Bijgevolg zou WSB 1-0 hebben gewonnen. De waarheid ligt iets anders en is iets minder prettig.

Het eerste kwartier was het WSB die de wet dicteerde. De eerste opgelegde kans was voor Maarten George, maar die knalde keihard op het hoofd van een verdediger. Daarna was het de beurt aan Marc Valcke die het straatje werd ingestuurd. Hij trapte overhoeks, maar de doelman redde de meubelen. Nadien weer een actie van Marc Valcke die aflegde voor Michael Belleter, maar opnieuw kon de keeper redding brengen, al had deze twee pogingen nodig om het leer te bemachtigen. Daarna begon KFC Poperinge zich meer en meer in de wedstrijd te knokken, dit zonder al te grote kansen. Een vrije trap werd over getrapt. WSB werd plots weggespeeld en kwam overal te laat. Kortom, WSB vergat simpelweg te voetballen en stond mijn inzien te compact te voetballen (in balbezit). In minuut 26 scoorde KFC Poperinge de openingstreffer met een prachtige plaatsbal, 0-1. WSB onderging het spel en kon niet vanonder de steriele druk vandaan. Er vielen nog enkele kansen te noteren voor Poperinge, maar ze vergaten af te werken. De ruststand was 0-1.

Na de rust werd Thomas Vande Veire vervangen door Stijn Derycke en werd overgeschakeld op het gewoonlijke systeem. Het bracht nog steeds geen zoden aan de dijk en WSB presteerde nog steeds ondermaats. Het was één van die dagen waarop het niet zou lukken. De lichaamstaal (onmacht) van de spelers en de frustratie van de trainer illustreerden het hele verhaal. Kort na de tweede helft mocht Steve Roelens gaan opwarmen. Zijn tenen waren net warm of Poperinge maakte de 0-2 op hoekschop. De bal werd niet goed ontzet.

Halfweg de tweede helft maakte Steve Roelens zijn opwachting en nam hij plaats … in de spits. Het was 0-2 en het plan was duidelijk. Kiezen voor de resolute aanval. Net na zijn invalbeurt kreeg Steve de kans voor de aansluitingstreffer, maar dat schot werd geblokt door de verdediger van Poperinge. Het aanvalspact werd nog kracht bijgezet toen ook Sam Devloo zich vooraan mocht posteren. Er kwamen meer en meer kansen, maar onzorgvuldigheid deed WSB de das om. Net voor tijd lukte het dan toch. Maarten George stuurde Steve Roelens de diepte in en die maakte genadeloos af tussen de benen van de keeper, 3-1. De scheidsrechter beëindigde de partij vlak na het doelpunt. KFC Poperinge won verdiend. WSB pakt één op negen en moet zich herbronnen, want een loodzwaar speelschema dringt zich op. De spelers zijn zich goed bewust wat verkeerd liep. Het vergat simpelweg te voetballen. Niets meer of niets minder.

Volgende week wacht de loodzware derby tegen VV Alveringem. Vorig jaar verloor WSB er nog glansloos met 5-1. Bij verlies wacht er WSB opnieuw een dreun van jewelste. Het zal toch niet zijn?

“Door eendracht worden kleine dingen groot”

Groeten,

Jules