De kijk op de week van Jules

Dag beste lezers,

Ik, Jules, draafde de afgelopen weken rond op de club en baadde in buien van nostalgie. A blast from the past. De inzet van ouders, spelers, sympathisanten, sponsors, vrijwilligers en bestuur zijn zo belangrijk. Allemaal radertjes in het grote geheel geheten WSB.

Diezelfde mensen zorgden vorig weekend opnieuw voor een prachtig friet –en frikandellenfestijn. Het werd opnieuw een mooie dag met een prachtig besluit. Zoals het enkel in de beste romans wordt geschreven. Een familieclub waar iedereen thuishoort. Dat hoeft geen enkel betoog. Zelfs toen een sponsor hielp met opruimen, kreeg ik het warm van binnen. Waar vind je dit nog terug?

Toch werd er een slechte epiloog geschreven aan de mooie roman. Een mix van verontwaardiging, harde levenslessen, misconceptie, verkeerde perceptie en eigen waarheden gingen een eigen leven leiden en zouden de club een boete van € 300,00 opleveren, maar dan staan plots de clubmannen –en vrouwen op. Bestaat er iets mooier dan loyalisten die niets meer of minder wensen dan het beste voor de club? Ik dacht het niet!

Waar heb ik, Jules, het over? De Damesploeg zou niet in actie komen vanwege een “tekort” aan spelers vanwege voorgaande redenen. Geen man overboord. Iedere vrouw die voetbalbereidwillig was (en aangesloten was) werd opgetrommeld met als trainers Michael Belleter en Steve Roelens. Zij beschikten over zeven spelers, waarvan drie nog actief voetballen, één bestuurslid die vijf jaar geleden voetbalde, een youngster en twee afgevaardigden (U9 en U13) die ontdekten dat de bal rond was. Sk Staden en hun ploegleiding toonden oneindig veel respect voor het duo, de spelers en afgevaardigde (Marc Andries). Ze hadden één doel! SAMEN een doelpunt maken en verliezen zonder dubbele cijfers. Raad eens! Ze vochten een epische strijd uit waarop menig Bulskamps supporter trots op was. De interimploeg kreeg de handen op elkaar van het publiek na de wedstrijd en werd lyrisch toen WSB kon scoren. Net alsof ze de Champions League had gewonnen. Na de wedstrijd sloegen de interim –trainers het aambeeld van WSB gade. De voorzitter was dankbaar en beloonde de dames met een verfrissing. Het gebeurt niet veel en net dat toont zijn respect en dankbaarheid voor de zeven dames. De drie punten waren voor SK Staden, maar de glorie en nacht waren voor WSB! Hadden de dames aangetreden (zelfs met tien) waren ze niet kansloos. Die discussie werd woensdag uitgeklaard op de bestuursvergadering met een vijftal speelsters. Verder hoeft dit geen betoog. Eind goed, al goed!

Zondagmorgen wonnen de beloften opnieuw. Zij pakken zo 22 op 24 en staan voor een aartsmoeilijke wedstrijd, want VV Leke-Vladslo is in goeie doen de laatste weken. Al verloor het vorige week. Dieter Torrelle verzoekt de UEFA nu echt wel om een onderzoek, want wederom één doelpunt in 45minuten. Hij scoort zo al vier wedstrijden achtereen. Zijn doelpunt tegen Keiem mocht er wezen. Zowel de voorbereiding als het doelpunten waren proper.

“Aude audenda”

“Door eendracht worden kleine dingen groot”

Groeten,

Jules